Arratsaldeko zazpiak.

Gela bat eskolakoa. Gauerako koltxoiak bazterreratuta, mahai luzeak zokoratuta, egurrezko bankuak borobil tankeran antolatuak, mugak borratzeko ahaleginean. Oihal urdin eta arrosak, harriak, kriseilu xume bat eta geu. Xalbador artzain, Xalbador bertsolari, haren izana, haren egina eta odolaren mintzoa mugetan, bertsotan, poemetan. Eta gozo bukaeran hasierako giro isil lotsatua. Batera abestutako azken bertsoekin batera irribarreak, lagunarte bat. Ilunabarrean esale: Iban, Leire, Doltza, Axun, Igone, Tere, Karmele, Alaitzen poema, Ainararen testua, Mikel eta Ekain. Iluntzeko bederatziak.